Durante a Guerra Civil Española (1936-39), por iniciativa das autoridades municipais, elaboráronse planos para erixir unha gran cruz e altar de granito como memorial dos soldados que morreron na fronte loitando polo bando nacional, así como dos que morreron no Hospital de Campaña de Mondoñedo.

A maqueta do proxecto foi creada baixo a dirección do Sr. Aguiar, e foi moi eloxiada pola súa sinxeleza e austeridade. Acordouse expoñela ao público no escaparate da tenda do Sr. Bernardino Vidarte (agora rúa Andrés Baamonde), e a construción da cruz e do altar comezou inmediatamente para que puidesen ser inaugurados durante o segundo ano da guerra. O artista local, Vidarte, decorou a maqueta, que se presentou como unha miniatura exacta do proxecto, con todos os seus emblemas e motivos ornamentais.

A construción foi xestionada por unha comisión presidida polo alcalde, e o seu custo ascendeu a entre 7.000 e 8.000 pesetas. Os veciños de Mondoñedo fixeron achegas económicas entusiastas e rápidas para a construción do proxecto mencionado.

O 12 de setembro de 1938, festividade de Nosa Señora dos Remedios, ás 11:30 horas, inaugurouse o Altar dos Caídos. Numerosas autoridades asistiron e a súa bendición foi oficiada polo bispo Benjamín de Arriba y Castro. Celebrouse unha Santa Misa polos veciños caídos de Mondoñedo, pronunciáronse varios discursos e, posteriormente, desfilaron as forzas militares asistentes.

Debido ás cambiantes circunstancias políticas, o Altar dos Caídos foi desmantelado da Alameda e trasladado ao novo cemiterio municipal, onde se reinstalaron a elegante cruz e a mesa do altar. As pezas gravadas con símbolos que recordaban o antigo réxime colocáronse nun recuncho.

Coa colaboración de Andrés García Doural