No ano 1949, os irmáns Cunqueiro Mora —Carmen, Álvaro e José Hernán (Pepe)— mudáronse dende a súa casa natal na rúa Méndez Núñez (hoxe rúa Álvaro Cunqueiro) á vivenda sinalada co número 11 do Cantón Grande de Mondoñedo. Este novo fogar foille legado en herdanza a Carmen pola súa tía materna, Dª Pilar Moirón Agüeira.

Sería precisamente nesa ampla vivenda (na que hoxe atopamos a Taberna de Galiana) do Cantón onde, a partir de 1952, comezaría a residir en compaña da familia un personaxe singular e distinguido: D. Raúl Calvimontes Núñez del Prado.

O seu camiño ata Mondoñedo estivo marcado polos convulsos fados da política internacional. Avogado de profesión, nado na cidade de Sucre (Bolivia) o 6 de xaneiro de 1920, Calvimontes posuía un expediente académico brillante. Licenciado en Dereito, Ciencias Sociais e Políticas, doutorouse na Universidade de Madrid despois de cursar estudos nas universidades bolivianas de San Andrés e René Moreno, ampliando a súa formación en centros de prestixio mundial como París, Oxford e a propia capital española. Na súa Bolivia natal, chegou a ocupar altos cargos públicos, entre eles o de Ministro de Xustiza no goberno de Víctor Paz Estenssoro. Porén, un dos habituais golpes militares daquelas latitudes e tempos obrigouno a tomar a amarga senda do exilio.

Establecido na nosa vila, a súa presenza non pasaba desapercibida. Posuía un elegante coche de marca Morris que adoitaba estacionar nos coñecidos talleres Seijas, situados na rúa General Franco (actual Alfonso VII). Curiosamente, a maioría das veces o vehículo non era conducido por el, senón por un experto condutor mindoniense do que se valía para os seus desprazamentos.

Os veciños máis maiores do barrio do Coto da Recadieira aínda lembran hoxe a estampa de D. Raúl paseando polas inmediacións ou descansando pracidamente a carón da mítica “Pena do Hunto”. Para moitos mindonienses, aquel home culto e educado era simplemente “o Boliviano” ou “o amigo de Álvaro Cunqueiro”.

Durante os seus anos en Mondoñedo, o doutor Calvimontes non permaneceu illado; mantivo unha activa vida intelectual, pronunciando conferencias en Lugo, Santiago de Compostela, Vigo ou Madrid, e viaxando a grandes capitais coma Lisboa, París ou Roma.

A magnífica fotografía captada polo obxectivo de “Foto Pernas” no ano 1954 inmortaliza un deses intres de lecer e conversa. Nela, sentados xunto á emblemática ponte do Pasatempo, recoñecemos con nitidez a Álvaro e a Pepe Cunqueiro compartindo confidencias co propio Raúl Calvimontes.

Despois de varios anos compartindo teito e tertulias coa familia Cunqueiro Mora, D. Raúl decidiu partir de Mondoñedo con rumbo a outra capital europea. Non obstante, a pegada que deixou na nosa terra foi fonda. En 1965 volveu visitar España, convidado polo Instituto de Cultura Hispánica, e durante anos mantivo unha afectuosa correspondencia con D. Enrique Cal Pardo, o canónigo arquiveiro da catedral mindoniense e profesor do Seminario de Santa Catalina.

¿Como chegou un ilustre doutor por Oxford e exministro boliviano a buscar acubillo e paz na maxia de Mondoñedo? Quizais os detalles exactos do misterio nunca os saibamos, pero a súa historia queda para sempre tecida na crónica dourada da nosa vila.

Coa colaboración de Andrés García Doural