Mondoñedo ten un idilio histórico e silencioso coa néboa. Hai días nos que a brétema decide baixar amodo dos montes para pasear polas nosas rúas, envolvéndoo todo nunha atmosfera case irreal. Nesta imaxe, a maxestosa silueta da Igrexa Nova eríxese coma un faro de pedra, cuxa agulla fura ese mesto manto branco que case chega a tocar o chan. É unha estampa que nos fala do misterio, da pausa e desa beleza melancólica tan nosa; un instante no que a arquitectura da vila e a forza da natureza deciden fundirse nun só lenzo


Deja una respuesta