Se o outro día o Fiouco nos agasallaba cunha paisaxe limpa e infinita ata a Toxiza, hoxe o premio foi moito máis próximo e emotivo. Mentres camiñaba coa cámara, tiven a inmensa fortuna de atopar esta besta co seu poldro, que semella nado de hai ben pouco. Agardando o intre preciso para non perturbar a súa tranquilidade, puiden capturar esta estampa de pura harmonía familiar. Un deses momentos cotiáns do noso rural que fan que cada saída fotográfica polas nosas serras teña un sentido especial.