A comezos dos anos cincuenta, o fútbol mindoniense viviu unha etapa de grande efervescencia e paixón impulsada polas súas xentes. Un dos grandes responsables daquel pulo foi Carlos Artiaga, emigrante retornado da Arxentina e fervente afeccionado ao deporte rei. Cun grupo de xóvenes futbolistas da vila —a práctica totalidade en idade xuvenil—, Artiaga fundou un competitivo equipo ao que lle impuxo o nome de “San Lorenzo”, en homenaxe ao histórico club arxentino San Lorenzo de Almagro.
A fotografía que acompaña esta crónica, captada no Campo da Feira de Mondoñedo no ano 1954, retrata a ilusión e a nobreza daquela formación histórica.
A aliñación para a memoria
a estampa pódense identificar, de esquerda a dereita e de arriba abaixo, a todos os seus integrantes:
- Fila superior de pé:
- Moncho Díaz “do Villoés”
- Mauricio Loureiro
- Eduardo Otero “do Pinto”
- J.R. García Fernández “Pedemonte” (futuro xogador profesional do Córdoba C.F.)
- Ramón Piñeiroa
- Real
- J. R. García (paisano)
- Fila inferior, agochados:
- Julio Rodríguez “Guerrucho”
- Eugenio “da Cunqueira”
- Enrique Teijeiro “Kike”
- Antonio Marful
- Senén Rivas “do Godoy”
Das zapatillas de esparto á Primeira División
Os comezos do equipo estiveron marcados pola humilde escaseza de medios da época. En moitas ocasións, os xogadores saltaron ao terreo de xogo calzando curiosas zapatillas de esparto. Máis adiante puideron contar con botas de fútbol, aínda que eran xa usadas e cedidas polos veteranos do equipo do Celta de los Remedios. A pesar destas dificultades, a calidade e o compromiso do grupo eran indiscutibles. A gran maioría destes xóvenes promesas chegaron a xogar de xeito moi destacado nos diversos conxuntos da cidade. Neste conxunto cabe facer unha mención moi especial a J.R. García Fernández “Pedemonte”, quen co paso dos anos deu o salto ao fútbol profesional, chegando a defender a camisola do Córdoba C.F. na Primeira División española durante varias tempadas.
Unha estampa do Mondoñedo de antano
Máis alá do aspecto deportivo, a imaxe garda un enorme valor documental da paisaxe urbana da vila. Ao fondo do enquadre pódese apreciar unha das fachadas da edificación propiedade de “Os Campaneiros” de Mondoñedo, así como unha aínda frondosa e poboada Alameda de Los Remedios. Unha instantánea de nostalgia e orgullo deportivo que hoxe nos lembra como cambiaron as cousas, pero cuxo espírito segue vivo na memoria histórica de Mondoñedo.
Coa colaboración de Andrés García Doural
Deja un comentario